Metoda ozonowania


Ozonowanie polega na przepuszczaniu przez wodę powietrza nasyconego ozonem O3 (tlenem trójatomowym). Ozon wytwarzany jest w specjalnych
urządzeniach zwanych ozonatorami (generatorami ozonu). Produkcja ozonu oparta jest na zasadzie cichego, elektrycznego wyładowania w zmiennym polu wysokiego napięcia, które oddziaływuje na strumień czystego, suchego tlenu lub powietrza z otoczenia. Stacja ozonowania wody składa się z urządzeń do wytwarzania ozonu (ozonatorów) oraz zbiorników kontaktowych służących do wprowadzania ozonu do dezynfekowanej wody. Mieszanie ozonu z dezynfekowaną wodą odbywa się w zbiorniku absorbcyjnym (absorberze).

Jako podstawową powszechnie obowiązującą zasadę przyjęto następujące wymaganie:

aby uzyskać najwyższy stopień dezynfekcji wody pitnej, stężenie ozonu resztkowego w ilości 0,4 mg/dm3  musi być utrzymywane przez okres 4 minut.

Ozon posiada wiele zalet, które wykorzystuje się w uzdatnianiu wody:

- podczas wstępnego ozonowania wpływa na poprawę koloru i smaku wody,
- powoduje zniszczenie drobnoustrojów znajdujących się w wodzie,
- w czasie ozonowania zasadniczego utlenieniu ulegają zanieczyszczenia
  śladowetakie jak pestycydy i substancje powierzchniowo czynne,
- ozon powoduje biologiczną dezintegrację substancji organicznych, które z kolei 
  nabiologicznie aktywnym filtrze ulegają dalszemu rozpadowi na CO2 i wodę.

Dezynfekcję wody metodą ozonowania stosuje się najczęściej w odniesieniu do wody basenowej, a także w przypadku takich obiektów jak delfinaria lub duże
akwaria. Ozon stosuje się także do oczyszczania ścieków np. substancji powierzchniowo czynnych i detergentów z pralni.